|
Michaël Dudok de Wit
De Nederlandse animatiefilmmaker Michaël Dudok de Wit las altijd al veel stripalbums. Hij was helemaal gek van tekenen. Aan het eind van de middelbare school wist hij daarom wat hij wilde worden: tekenfilmmaker!
Michaël zocht uit welke opleiding hij daarvoor het beste kon gaan volgen en kwam uit bij een speciale school…in Zuid-Engeland.
Eigen wereld
“Die eerste keer dat ik een bewegend mannetje tekende was geweldig! Ik vergeet nooit het moment dat het tot leven kwam. Onvergetelijk! Ik verwonder me er nog steeds iedere keer over dat ik dat kan. Ik hoop dat mijn publiek dat ook vindt. Het is een fantastisch gevoel je eigen wereld te kunnen scheppen. Mijn eigen sfeer te kunnen omzetten in beelden.”
Veel prijzen
Het duurde heel lang voordat Michaël een film kon maken die hij zelf had bedacht. Ondertussen hielp hij allemaal andere filmmakers met hún filmpjes. Eén van zijn eerste eigen grote films maakte hij in 1994. De Monnik en de Vis. Het werd een groot succes. De film won veel prijzen en werd zelfs genomineerd voor een Oscar. “Als die film geen succes was geweest, was ik misschien afgehaakt. Het is belangrijk dat je met je films een publiek bereikt. Dat je jouw films kan maken voor mensen die ze óók mooi vinden.”
Eén van de mooiste beroepen
Animatiefilms zoals Michaël die maakt zijn meestal alleen maar te zien op festivals en op televisie. “Je kunt niet naar de videotheek stappen en een videoband met allemaal korte animatiefilms huren. Of in een bioscoop naar een programma van korte animatiefilms kijken. Het is dus heel moeilijk om geld te verdienen met het maken van korte films. Daarom is het ook heel moeilijk om mensen te vinden die er geld in willen investeren.” Zelfs als je prijzen wint.
Dat geldt ook voor Michaël. Zelfs nadat hij een echte Oscar won met Vader en dochter (2000) blijft hij, om geld te verdienen, nog steeds helpen bij veel andere films. Toch vind hij animatiefilmmaker één van de mooiste beroepen die hij zich voor kan stellen. “Ik maak niet ‘zomaar’ tekenfilms. Er zit heel veel gevoel in de filmpjes die ik maak. Dat hoor ik ook vaak van mensen die ze zien. Het is geweldig om te ervaren hoe je films worden beleefd door mensen.”
Making Movies
Michaël is ambassadeur van Making Movies geworden omdat hij hoopt meer jongeren enthousiast te kunnen maken voor film. “Kleine kinderen zijn al onder de indruk van de bewegende beelden. Maar jongeren of volwassenen kunnen er nog veel méér uit halen dan dat. Het is fijn om ze te helpen zoeken naar wat er achter bewegende beelden zit.”
|